Jesteś tutaj
Strona Główna > Polecamy > Duchowa Adopcja dziecka poczętego

Duchowa Adopcja dziecka poczętego

Dar Życia jest zaraz po miłości Boga największym darem dla ludzi. Duchowa Adopcja jest zaproszeniem do współpracy z Bogiem w obronie życia. Dlatego zachęcamy wszystkich wiernych, aby w tym świętym roku miłosierdzia, podjąć to piękne dzieło miłości.

Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego, którego życie jest zagrożone istnieje jest odpowiedzią na wezwanie Matki Bożej w objawieniach fatimskich, aby zadośćuczynić za popełnione grzechy, które ranią Jej Niepokalane Serce.

Duchowa Adopcja jest codzienną modlitwą (krótka modlitwa w intencji dziecka i jego rodziców, jedna dziesiątka różańca), która trwa przez dziewięć miesięcy. Można także dobrowolnie podjąć dodatkowe postanowienia, np. Litania, post, przyjęcie Komunii św. Dzieło Duchowej Adopcji może podjąć każdy bez względu na wiek (dzieci pod opieką rodzica).

Duchowa Adopcja obejmuje tylko jedno dziecko, znane tylko Panu Bogu. Duchowa Adopcja rozpoczyna się od momentu przyrzeczenia w sposób uroczysty w Kościele lub indywidualnie w Kościele. Przyrzeczenie należy złożyć w święto Matki Bożej wybrane w dowolnym okresie Roku Liturgicznego.

Zapomnienie o modlitwie w danym dniu nie przekreśla ważności Dzieła. Jeżeli to dotyczy paru dni to o tyle dni dłużej będziemy się modlić. Dopiero dłuższy okres braku modlitwy przerywa Duchową Adopcję.

Niewypełnienie przyrzeczenia nie jest grzechem ciężkim. Duchowa Adopcja uczy systematycznej codziennej modlitwy, pogłębia naszą jedność z Panem Bogiem, jest trwaniem przy Nim. Nie należy obawiać się tego trudu, bo owoce jego będziemy mogli oglądać w niebie poznając dziecko, jego imię i jego rodziców.

W tym roku w naszej wspólnocie parafialnej po raz drugi złożymy uroczyste przyrzeczenia podjęcia dzieła Duchowej Adopcji w sobotę 25 marca 2017 – w Uroczystość Zwiastowania Pańskiego, podczas Mszy Św. o godz. 18.00. W zeszłym roku nasi parafianie duchowo zaadoptowali 25 poczętych dzieci.

Zachęcamy parafian (i nie tylko) do współpracy z Panem Bogiem w obronie życia poczętego.

Deklaracje potrzebne do duchowej Adopcji można odebrać w zakrystii.


Odpowiedzi na najczęściej stawiane pytania
  • Co to jest duchowa adopcja?
    Duchowa adopcja jest modlitwą w intencji dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki. Trwa dziewięć miesięcy i polega na codziennym odmawianiu jednej tajemnicy różańcowej – radosnej, bolesnej lub chwalebnej (Ojcze Nasz i 10 Zdrowaś Mario) oraz specjalnej modlitwy w intencji dziecka i jego rodziców.
  • Do modlitwy można dołączyć dowolnie wybrane dodatkowe postanowienia. Jakie mogą być dodatkowe postanowienia?
    Dodatkowymi postawieniami mogą być na przykład: częsta Spowiedź i Komunia Święta, adoracja Najświętszego Sakramentu, czytanie Pisma Świętego, post o chlebie i wodzie, walka z nałogami, pomoc osobom potrzebującym, dodatkowe modlitwy, (litanie, nowenny, koronki…).
  • Czy można podejmować duchową adopcję bez dodatkowych postanowień?
    Tak. Dodatkowe postanowienia nie są obowiązkowe, choć adoptujący chętnie je podejmują.
  • Jak zrodziła się duchowa adopcja?
    Powstała po objawieniach w Fatimie, stając się odpowiedzią na wezwanie Matki Bożej do modlitwy różańcowej, pokuty i zadośćuczynienia za grzechy, które najbardziej ranią Jej Niepokalane Serce. W roku 1987 została przeniesiona do Polski. Pierwszy ośrodek duchowej adopcji powstał w kościele OO Paulinów w Warszawie. Stąd rozprzestrzenia się na cały kraj i poza jego granice.
  • Jakie są owoce duchowej adopcji?
    Duchowa adopcja skutecznie leczy głębokie zranienia wewnętrzne spowodowane grzechem aborcji. Pozwala matkom odzyskać wiarę w Boże Miłosierdzie, przynosząc pokój ich sercom. Jako bardzo konkretny, bezinteresowny i osobisty dar (modlitwy, ofiary i post), pomaga w szczególności ludziom młodym kształtować charakter, walczyć z egoizmem, odkrywać radość odpowiedzialnego rodzicielstwa, uzdalniając do postrzegania miłości i seksu oczyma Boga. Ucząc systematycznej modlitwy i pozytywnego działania pogłębia sens zaniedbanych praktyk ascetycznych. Może się stać czynnikiem odrodzenia wspólnej modlitwy i miłości w rodzinie.
  • Kto może podejmować duchową adopcję.
    Każdy – osoby świeckie, konsekrowane, mężczyźni, kobiety, ludzie w każdym wieku. Jedynie dzieci podejmują ją pod opieką rodziców.
  • Ile razy można podjąć duchową adopcję?
    Można podejmować ją wielokrotnie, pod warunkiem wypełnienia poprzednich zobowiązań.
  • Czy trzeba za każdym razem składać przyrzeczenia?
    Tak.
  • Czy można adoptować więcej niż jedno dziecko?
    Duchowa adopcja dotyczy jednego dziecka.
  • Czy wiemy jakiej narodowości będzie dziecko?
    Nie wiemy. Imię dziecka zna jedynie Bóg.
  • Skąd pewność, że Bóg wysłucha mojej modlitwy?
    Naszą pewność opieramy na wierze we Wszechmoc i nieograniczone Miłosierdzie Boże. Bóg jest Dawcą Życia i Jego wolą jest, by każde poczęte dziecko żyło i było otoczone miłością rodziców.
  • Czy jest grzechem, jeżeli danego dnia zapomni się odmówić modlitwę?
    Zapomnienie nie jest grzechem. Grzechem jest świadome i dobrowolne zlekceważenie składanego Bogu przyrzeczenia.
  • Czy przerywa się duchową adopcję, gdy zaniedbało się modlitwę przez dłuższy czas?
    Długa przerwa (miesiąc, dwa) przerywa duchową adopcję. Należy wtedy ponowić przyrzeczenie i starać się je dotrzymać. W wypadku krótkiej przerwy należy duchową adopcję kontynuować, przedłużając modlitwę o opuszczone dni.
  • Czy duchową adopcję mogą podejmować osoby żyjące w związkach niesakramentalnych?
    Tak, podobnie jak i osoby rozwiedzione.
  • Czy ważna jest duchowa adopcja podjęta przez radio?
    Tak.
  • Czy przyrzeczenia duchowej adopcji muszą być składane w formie uroczystej, wyłącznie w kościele w obecności kapłana?
    Wskazane jest, by przyrzeczenia były przeprowadzane uroczyście, chociaż można je złożyć także prywatnie.
  • Czy duchową adopcję mogą podejmować osoby, które nie uczestniczyły w przygotowaniach – chore, niepełnosprawne, w sędziwym wieku?
    Tak. Mogą podejmować prywatnie.
  • W jaki sposób można złożyć przyrzeczenia prywatnie?
    Odczytać formułę przyrzeczenia (najlepiej przed Krzyżem lub obrazem) i od tego momentu przez kolejnych dziewięć miesięcy odmawiać jedną dowolnie wybraną tajemnicę różańca oraz modlitwę w intencji dziecka i rodziców. Dla zapamiętania dobrze jest zapisać datę rozpoczęcia i zakończenia modlitwy.
  • Jak krzewić modlitwę duchowej adopcji?
    • pozyskać kilka osób zainteresowanych duchową adopcją,
    • uzyskać zgodę księdza proboszcza na przeprowadzenie przyrzeczeń duchowej adopcji w kościele,
    • skontaktować się z ośrodkami duchowej adopcji, gdzie można uzyskać materiały, pełne informacje oraz pomoc w przeprowadzeniu przyrzeczeń.

Dodaj komentarz

Góra